Związek Powiatów Polskich przedstawił uwagi do projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych, przygotowanego przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.  Uwagi zostały przekazane w ramach uzgodnień z Komisją Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.

Zniesienie obowiązku osobistego stawiennictwa (§ 1 pkt 2, uchylenie § 3)

ZPP wyraża wątpliwości wobec uchylenia § 3 bez wprowadzenia alternatywnych rozwiązań mających na celu ograniczenie zjawiska korzystania z kart parkingowych przez osoby nieuprawnione.

Organizacja przypomina, że obowiązek osobistego złożenia wniosku oraz złożenia podpisu w obecności przewodniczącego zespołu lub osoby przez niego upoważnionej został wprowadzony w ścisłym związku z reformą systemu wydawania kart parkingowych po wejściu w życie ustawy z dnia 23 października 2013 roku zmieniającej Prawo o ruchu drogowym. Celem tych zmian było m.in. wyeliminowanie powszechnych wcześniej nadużyć: posługiwania się kartami osób zmarłych, wykorzystywania kart przez osoby nieuprawnione oraz braku skutecznej weryfikacji tożsamości wnioskodawcy.

ZPP nie podziela stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu projektu, że zmiana nie zwiększy ryzyka wydawania kart osobom nieuprawnionym. Wskazuje, że weryfikacja dokonywana wyłącznie na podstawie dokumentacji, bez fizycznej obecności wnioskodawcy, nie zapewnia takiego poziomu pewności jak bezpośredni kontakt z osobą ubiegającą się o kartę. Zniesienie obowiązku może prowadzić do sytuacji, w których karty będą wykorzystywane głównie przez osoby trzecie, podczas gdy osoba uprawniona – ze względu na stan zdrowia - faktycznie nie korzysta z możliwości przemieszczania się. W kontekście ograniczonej liczby miejsc parkingowych dla osób z niepełnosprawnościami pozostaje to – zdaniem ZPP – w sprzeczności z celem regulacji.

Organizacja wskazuje, że praktyka funkcjonowania powiatowych zespołów wypracowała już rozwiązania ograniczające uciążliwości dla osób o znacznych trudnościach w poruszaniu się bez rezygnacji z podstawowych mechanizmów weryfikacyjnych, m.in. poprzez organizowanie obsługi minimalizującej konieczność przemieszczania się oraz indywidualne podejście do szczególnie trudnych przypadków zdrowotnych.

Obowiązek przedkładania kopii orzeczenia (§ 1 pkt 3, dodawany pkt 4 w §5 oraz uchylany ust. 4)

ZPP postuluje pozostawienie dotychczasowych przepisów, ewentualnie uzupełnionych o możliwość żądania kopii wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy organ nie posiada dostępu do dokumentacji danej osoby.

Organizacja wskazuje na trzy argumenty przeciwko wprowadzeniu powszechnego obowiązku przedkładania kopii dokumentu. Po pierwsze, w przypadku gdy osoba składa wniosek w tym samym zespole do spraw orzekania o niepełnosprawności, który wydał dane orzeczenie, organ dysponuje już pełną dokumentacją – żądanie dodatkowej kopii jest zbędne i nieuzasadnione. Po drugie, obowiązek przedkładania kopii zwiększy obciążenia administracyjne po obu stronach, a wnioskodawcy często nie dysponują przygotowanymi kopiami, co wydłuży obsługę. Po trzecie, proponowana zmiana stoi w sprzeczności z dążeniem do upraszczania procedur i cyfryzacji administracji, generując zbędne koszty organizacyjne i zwiększając ilość dokumentacji papierowej. ZPP wskazuje ponadto na ryzyko sytuacji konfliktowych: wnioskodawcy, świadomi posiadania przez organ ich dokumentacji, będą oczekiwali sporządzenia kopii z akt urzędowych, co zmuszałoby pracowników do każdorazowego sięgania do archiwów lub rozbudowanych zbiorów akt.

Pole podpisu we wzorze wniosku (załącznik, pole nr 25)

ZPP wskazuje na niespójność projektowanego wzoru wniosku o wydanie karty parkingowej w zakresie pola nr 25, przewidzianego na „datę i podpis wnioskodawcy albo rodzica, opiekuna lub kuratora". Zgodnie z przypisem nr 12 w określonych przypadkach pole to pozostawia się niewypełnione – m.in. gdy wniosek dotyczy osoby niepełnoletniej, ubezwłasnowolnionej lub niemogącej złożyć podpisu. Rozwiązanie to jest – zdaniem organizacji – niespójne w porównaniu z polem nr 51 i może prowadzić do rozbieżnych interpretacji: wzór dopuszcza sytuacje, w których pole podpisu pozostaje całkowicie puste, bez wskazania alternatywnego sposobu potwierdzenia wniosku.

ZPP postuluje doprecyzowanie pola nr 25 poprzez jednoznaczne określenie, że w przypadku gdy wnioskodawca nie może złożyć podpisu, każdy wniosek musi zawierać potwierdzenie woli jego złożenia przez osobę uprawnioną lub jej przedstawiciela ustawowego.

Pełna treść uwag dostępna jest TUTAJ.